1 tot 7 mei: de laatste maand gaat van start

De laatste maand staat er nog veel op het programma: trips naar Galibi (schildpadden zien) en Brownsberg (prachtige ongerepte natuur), bezoek aan een hindoetempel en een protestante kerk, maar natuurlijk ook taken voor didactiek, geschiedenis, aardrijkskunde, ...

1 mei heet ik de vriendin van Gitte welkom in ons huisje. Stephane was heel curieus naar zijn vriendin, en het is hem gegund! Gitte blijkt een superleuke meid te zijn. Die dag werk ik aan mijn stagemap en geniet ik alleen van een lekkere afhaalchinees, want Stephane neemt Gitte mee naar Sarinah's.

2 en 3 mei vertrekken Stephane, Gitte, Ben en Tineke naar White Beach. Ik ga niet mee, want 2 mannen en 2 vrouwen is beter dan 3 mannen en 2 vrouwen. In dat weekend werk ik goed door aan mijn taak van RZL, die ik volledig up-to-date maak. Daarnaast werk ik ook aan mijn taak van aardrijkskunde rond het tropisch regenwoud in Suriname.

4 mei volgt hetzelfde verhaal: werken, werken, werken. Stephane neemt zijn vriendin mee naar de stad, terwijl ik me stort op de voorbereiding van mijn werk voor didactiek (zie de volgende dag). Weer stort ik me op de afhaalchinees, die stilaan een goede vriend van me wordt. Maar vergeef het mij, want ik ga niet koken voor mijzelf. Koken is leuker met 3 dan alleen, nietwaar?
Helaas kan ik niet slapen door het slijpende pyppygepiep en besluit even een film te zien in het midden van de nacht. Maar voor ik het goed en wel besef, is het 06.15u. Tijd om op te staan (uit mijn stoel) en me klaar te maken voor didactiek.

5 mei volg ik als taak voor didactiek (zie de vorige dag :D) een leerkracht van mijn stageschool. Ik volg haar een aantal uren, maar het is wel redelijk eentonig om de leerkracht bezig te zien. Dit ligt niet aan haar lestechnieken, maar aan de opdracht. We moeten als opdracht een leerkracht volgen, de hele dag lang. Het laatste uur doe ik mijn uiterste best om mijn ogen open te houden, maar als je mijn notities bekijkt, zie je duidelijk dat ik tijdens het schrijven de strijd vaak verlies.
's Avonds ga ik nog eens lekker zwemmen. 50 baantjes, met een totale lengte van 1250m. Z-A-L-I-G!!!! Dit probeer ik elke avond te doen. Suriname heeft een zwemmerstraditie (zoek maar eens op bij Google: Anthony Nesty), maar wij als Belgen moeten met Deburghgraeve niet onder doen!

6 mei is het hetzelfde liedje: volgen van leerkracht, indommelen tegen het laatste lesuur, verwerking thuis, Chinees eten en 1250m zwemmen. Ik voel me precies een robot.

7 mei volg ik voor de laatste dag de leerkracht. Ook ontvang ik mijn verslag van mijn lokale promotor. Het is een zeer positief verslag, maar naar Surinaamse normen opgesteld. Er staat eigelijk niet veel concreets is. Maar ik ben toch zeer blij met het verslag.
's Avonds is er een afscheidsfeestje van een paar Belgen die terugkeren naar hun vaderland. Ze hebben een maaltijd verzorgd om "U" tegen te zeggen. Na een paar dagen Chinees doet dit echt wel eens deugd. Na nog een spelletje Jungle Speed gaan we tevreden naar huis om terug op de muffe matras te ploffen.

Conclusie van de eerste dagen van de laatste maand: ik heb geen heimwee, ik heb nooit heimwee gehad, maar toch heb ik een onbeschrijfbaar gevoel. Ik heb, zal ik maar zeggen, genoeg gezien en gedaan. Veel gaat deze laatste maand mij niet meer bijbrengen, maar hoop dat ze me toch nog stiekem kan verrassen!
Maar in't geniep verlang ik terug naar huis. Naar de vriendjes. Naar thuis. Naar de poes (die, ondanks het feit dat ze veel lawaai maakt, toch heel schattig is). Naar mijn vriendin. Naar alles dat me dierbaar is.

4 tot 6 april: rustig, rustig...

4 april slapen we goed uit van onze late uitstap naar de Havana Lounge (wat wil je ook, als ze pas rock beginnen draaien rond half 4 en dan nog slechts 2 nummertjes), waardoor we in de voormiddag niet veel waard zijn. In de namiddag ben ik al terug goed wakker en stort me op de afwas. Als een echte kuisvrouw (of zoals hedendaagse jobstudenten deze naam van vakantiewerk op hun CV'tje graag invullen als "cleaning manager") begin ik als een bezetene af te wassen en te wassen. Helaas was ik vergeten dat Stephane nog in zijn bed lag en zijn REM-slaap hard verd verstoord door de wasmachine-, afwas- en muziekgeluiden.

's Avonds gingen we naar Broki voor onze 2e les salsa. Vandaag begonnen we met een partner te dansen. Om de koppeltjes te vormen, moesten de mannen aan de ene kant van de zaal staan en de vrouwen aan de andere kant. Niets speciaal, zou je zeggen. Wel speciaal als je zeet dat er maar 5 mannen waren en 30 vrouwen. Ik voelde me heel even een stukje biefstuk in de slagerij dat oogluikend werd gekeurd door 30 vrouwen. Arm biefstukje.


Zaterdag 5 april had ik een slechte nacht achter de rug en bleef ik tot 12u in mijn bed liggen. Ik pakte de draad weer op en maakte mijn eerste deeltje van mijn eindwerk af. Ik was best fier op mijn voorlopig deeltje van het schriftelijk verslag van mijn eindwerk, dat we besloten te gaan eten bij Sarinah's (10 euro voor lekker eten: voor die prijs kan je zelf niet koken (cfr. Colmar)).
Tenslotte gingen we 's avonds op pad in Paramaribo en bleven we hangen bij en cafe waar een party aan de gang was. Ik amuseerde me op plat water en Sprite, want het eten van vanmiddag was me niet goed bevallen.

Zondag was ik niet veel waard door die maagkrampen en begon ik rustig aan mijn tweede deel van mijn eindwerk. Ik ging in de middag naar het zwembad, waar ik me als Fred Deburghgraeve voelde en wel 32 baantjes trok. Mijn crawl is geevolueerd tot een goede baksteenslag ;).

Volgende week begint de stage terug, ik sta al te popelen!!!

15 en 16-3: zwemmen en internet

15 en 16 maart was even rustig voor Stephane en ik. Het droogseizoen is aangebroken en weegt zwaar op onze schouders. Voor de Surinamers kan dit misschien de hemel zijn, voor blanke Belgen is dit echt wel een dorp net voor de hel (ooit al een zon loodrecht op je kop gehad? Dan weet je waarover ik het heb...)

De 15e gaan we zwemmen en maken we rustig onze planning voor de paasvakantie. Er moet inderdaad hard gewerkt worden hoor! Geschiedenis, aardrijkskunde, AGV, ... zoveel dat je echt niet mag laten slabakken.

We genieten van een Parbo Chiller voor €1,25 en beseffen dat onze conditie echt niet in orde is (na 50m zwemmen was ik al kapot. Ik ga meer zwemmen!!!)

16 maart voel ik me niet super en geef Stephane en co. de toestemming om zonder mij weg te gaan naar Braamspunt :). Ik wacht dapper alleen in huis op de internetman, want na 3 weken zou hij eindelijk komen. En hij kwam nog ook! Eindelijk kan ik bevredigend de actualiteit volgen op VRTNieuws en destandaard.be.

's Avonds genieten we van frieten met gebakken kip. Jammie!

10 tot 14-3: Stage en (EINDELIJK!) zwemmen

Na de vermoeiende trip naar het tropische regenwoud begint het echte werk opnieuw: stage. Ik geef 5 lessen Nederlands en een zestal vervanglessen. De leerlingen beginnen me gewend te geraken (dag meneer Maarten!!!) en ik vind mijn stage met de dag plezanter worden. De leerlingen apprecieren mijn didactische en pedagogische aanpak, en ze werpt vruchten af: de klassen die ik onder mijn hoede heb, werken al sneller dan in het begin.

Ik had van deze week ook gebruik gemaakt om wat foto's te nemen van mijn school. Meer volgen er volgende week:





Een gemiddeld klaslokaal in mijn school: veel zonlicht, geen ramen, normale banken, een bord, een lerarenlessenaar en een vuilbak. Sober maar voldoende.



De leraarskamer: mooier dan de gemiddelde leraarskamer in Belgie: veel kleur, banken in U-vorm gezet, kasten, een koelkast, lavabo, prikbord, krijt, papier, en het mooiste heb ik nog niet vernoemd:
op het prikbord hangen 2 opmerkelijke affiches: hoe je je als vrouw kan controleren op borstkanker (met foto's) en een blad met hoe je een gezonde geest in een gezond lichaam creeert (met invloeden van de hindostane godsdienst). Ik vind het prachtig en ook verbazend dat dit in een lerarenkamer hangt. Het zou niet misstaan in een Belgisch model!






Onder mijn hoede zijn de leerlingen gedisciplineerd, braaf, stil, ...







Maar even de boel op stelten zetten kan natuurlijk nooit kwaad!

Vrijdag ontdek ik het zwembad in mijn disctrict. Wat doet het deugd om te zwemmen, zeker als je weet dat het mijn eerste sportprestatie is van mijn huidig verblijf. Dit ga ik minstens 20x per maand doen!

In het weekend wordt niets speciaals gepland, en volgende week wordt er gewerkt aan schooltaken zoals mijn eindwerk, AGV, didactiek, aardrijkskunde... Tijdens de vakantie (die hier iets vroeger begint door het nieuwjaarsfeest van de Hindoes) zal ik zeker niet stilzitten!