23-5: laatste berichtje...

Vandaag post ik mijn laatste blogbericht op het internet. Morgen zal ik het te druk hebben met brasa's (knuffels) te geven aan de huisbazin en de strontresten van mijn schoenen af te schrapen.

Vrijdag was een rustige dag: ik deed een nachtje door omdat de honden weer kabaal aan het maken waren. Gelukkig had ik een hele nacht internet en heb ik (echt waar) alle filmpjes van Alles Kan Beter van YouTube gedownloaded. Deze ga ik thuis wel op een DVD zetten of zo. In de ochtend ging ik nog halsoverkop naar school om nog wat kadootjes te overhandigen. Ik schenk de school een werkboek Nederlands, een Surivlaamse verhalenbundel en 6 strips. Daarnaast geef ik ook afgedrukte foto's aan de directeur en de secretaris als dank voor alle aangeboden hulp. Ik ontvang mijn laatste evaluatieverslag (weer een zeer goed) en krijg als laatste bedanking nog een mooie brievenopener met Surinaams motief. We bedanken elkaar uitvoerig en hopen elkaar in de toekomst weer te zien. Maar tot het zover komt houden we via e-mail contact.

In de namiddag overloop ik met de huisbazin alle materiaal in huis. Er zijn wel een paar glazen gesneuveld en er missen een paar borden (die ook in duizend stukken op de grond waren geslagen), maar we geven haar veel terug. Zo hebben we nieuw bestek gekocht, krijgt ze 2 nieuwe pannen, theedoeken, wasknijpers, een GSM-oplader, ... De waarborg krijgen we terug :).

's Avonds eten we in ons favoriete restaurant Sarinah's met een paar vrienden en de huisbazin. Voor de laatste keer geniet ik van een kippenbout compleet (bami, nasi, kippenbout, groenten, frietjes en saus).

Mijn planning voor morgen ziet er als volgt uit: ik slaap me uit, aangezien ik mijn valies reeds gemaakt heb. Dan kuisen we het hele huis om rond 15u naar het vliegveld te vertrekken. We hebben online ingechekt, dus is het niet nodig om vroeg te vertrekken. We stijgen op rond 19u, om rond 09u Belgische tijd te landen in Schiphol. Normaal neem ik dan de trein naar Antwerpen en ben ik rond de middag thuis.

4 tot 6 april: rustig, rustig...

4 april slapen we goed uit van onze late uitstap naar de Havana Lounge (wat wil je ook, als ze pas rock beginnen draaien rond half 4 en dan nog slechts 2 nummertjes), waardoor we in de voormiddag niet veel waard zijn. In de namiddag ben ik al terug goed wakker en stort me op de afwas. Als een echte kuisvrouw (of zoals hedendaagse jobstudenten deze naam van vakantiewerk op hun CV'tje graag invullen als "cleaning manager") begin ik als een bezetene af te wassen en te wassen. Helaas was ik vergeten dat Stephane nog in zijn bed lag en zijn REM-slaap hard verd verstoord door de wasmachine-, afwas- en muziekgeluiden.

's Avonds gingen we naar Broki voor onze 2e les salsa. Vandaag begonnen we met een partner te dansen. Om de koppeltjes te vormen, moesten de mannen aan de ene kant van de zaal staan en de vrouwen aan de andere kant. Niets speciaal, zou je zeggen. Wel speciaal als je zeet dat er maar 5 mannen waren en 30 vrouwen. Ik voelde me heel even een stukje biefstuk in de slagerij dat oogluikend werd gekeurd door 30 vrouwen. Arm biefstukje.


Zaterdag 5 april had ik een slechte nacht achter de rug en bleef ik tot 12u in mijn bed liggen. Ik pakte de draad weer op en maakte mijn eerste deeltje van mijn eindwerk af. Ik was best fier op mijn voorlopig deeltje van het schriftelijk verslag van mijn eindwerk, dat we besloten te gaan eten bij Sarinah's (10 euro voor lekker eten: voor die prijs kan je zelf niet koken (cfr. Colmar)).
Tenslotte gingen we 's avonds op pad in Paramaribo en bleven we hangen bij en cafe waar een party aan de gang was. Ik amuseerde me op plat water en Sprite, want het eten van vanmiddag was me niet goed bevallen.

Zondag was ik niet veel waard door die maagkrampen en begon ik rustig aan mijn tweede deel van mijn eindwerk. Ik ging in de middag naar het zwembad, waar ik me als Fred Deburghgraeve voelde en wel 32 baantjes trok. Mijn crawl is geevolueerd tot een goede baksteenslag ;).

Volgende week begint de stage terug, ik sta al te popelen!!!

25 en 26 maart: Personal guide part III

25 maart gids ik mijn moeder rond in Paramaribo stad. We bezoeken de centrale markt, de Waterkant, ... Mijn moeder schrikt van het vuil in de stad. Het is inderdaad markant hoe smerig sommige hoekjes zijn. Fietsen, petflessen, kleren, rotte vissen, ... alles gooien ze maar in het water. Bij laagtij is het zeer goed zichtbaar hoe vuil het wel is...

We kopen een paar groeten en fruit op de Centrale Markt voor een echte koude schotel voor morgen klaar te maken, jammie!

's Avonds gaan we bij Sarinah's eten, een Indisch-Indonesisch restaurant met ontzettend lekker eten. We hadden afgesproken met een KdG-docente voor het kleuteronderwijs.

26 maart fiets ik met mijn moeder langs verschillende mooie plaatsjes, maar helaas kregen we te maken met een lekke band. Weg voorbereide dag! Gelukkig was onze huisbazin zo vriendelijk om mijn moeder en ik rond te rijden doorheen Commewijne, ten oosten van Paramaribo. Het gebied was vroeger bekend om zijn vruchtbare plantages en koloniale uitbuiting, maar is nu een beetje verwaarloosd. Vele superrijken vestigen zich hier, al dan niet met drugsgeld.

Ik neem zeker 200 foto's van het gebied, kijk je ogen maar uit bij de volgende foto's!

Morgen vertrekt mijn moeder met de lokale lerarenopleiding naar Nickerie, en kan ik rustig (een rasecht Surinaams woord :D) werken voor school.

Hier heb je een paar foto's van het prachtige Commewijne, een mix van pracht en miserie.