Posts tonen met het label zandvlo. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zandvlo. Alle posts tonen

donderdag 22 mei 2008

15-5 tot 22-5: Nog even er tegen aan!

Sinds mijn laatste trip is het eigenlijk allemaal heel rustig geworden. Stephane en Gitte zijn sinds dinsdag op trip vertrokken tot vrijdag, ik werk aan mijn taken (voor stage en vakken) en ruim heel (maar dan ook héél) rustig het huis op. Deze week viel er niet veel te beleven, maar hier is toch een overzicht.


Donderdag 15 mei laten we ons nog even gaan en werken we voor onze taken. We brengen alles in orde, maar er is nog wel een beetje werk. Ik breng de avond door met een spelletje Jungle Speed met de Hollanders. Na een uurtje spelen wordt er zo hard in het spel opgegaan dat de buren dreigen met de de politie te bellen :).


Vrijdag sta ik vroeg op (de hond besloot dienst te doen als haan en begon als een bezetene te blaffen om 7u 's ochtends) en ruim een beetje op. De tafel stond nog vol met ontsmettingsmiddel, verband en plakkers. De avond ervoor had ik weer een zandvlo uit mijn voet gehaald. Dat brengt het totaal op 3. Sommige zandvlooien willen kosten wat het kost het Surinaamse grondgebied verlaten...


Zaterdag neem ik een dagje vrijaf (of beter een ochtendje, aangezien de hond zich nu koest houdt). Ik ga lekker 1,25 km zwemmen en voel me goed.


Zondag gaan we naar een Hare Khrisnaviering. Deze hindostane afscheuring aanbidt de hindostane goed Hare Khrisna. Voor we binnengaan, moeten we een geknielde buiging maken voor de ingang om dan op de grond te gaan zitten. We luisteren naar een uitgenodigde goeroe die in het Engels de waarden van de hindostane godsdienst opzegt.





Helaas is hij geen geboren spreker en is hij oersaai :"The first commitment to Hare Khrisna ......... is ......... euhm ...... absolute confidence in your ..... euhm ... belief. The second commitment to Hare Khrisna ........ is .....". ZO VOOR EEN HALF UUR LANG! Ik voel me precies in een aula met een saaie prof als spreker over de procedure van de scheiding voor B/HV.




Daarna beginnen ze als een bezetene te dansen en te zingen en bidden ze vol eerbied voor het beeld van hun god. Tenslotte worden we uitgenodigd om deel te nemen aan de vegetarische maaltijd. Lekker, maar magertjes. Geen vlees, maar wel gratis. Is het nu goed of slecht?






Maandag, dinsdag en woensdag gaan we er weer tegenaan. Ik observeer een leerling, Brayn genaamd, voor 3 dagen lang (ma, di en wo). Ook krijg ik mijn verslag van de directeur van mijn stageschool. Zeer positief, geen negatieve punten met een zeer goed-beoordeling tot gevolg.

De observatie is een beetje saai, maar soms gebeurt er ook iets mooi, schandalig of interessant, zoals het volgende moment dat ik heb meegemaakt:


De bel gaat, het 5e lesuur wordt aangekondigd. Maar alle leerlingen, waaronder dus ook Brayn, blijven nog een vijftal minuten staan vooraleer ze naar de klas trekken. Eens daar aangekomen, is zelfs de leerkracht nog niet aanwezig. Deze komt pas 10 minuten na de bel de klas binnen. Hij vraagt zich luid af waarom ik in zijn les zit, waarop de leerlingen dit aan hem uitleggen. Hij werpt een weinig begripvolle blik naar mij en naar Brayn. Hij zal het de hele les ontgelden.



Eerst moet hij een tekst voorlezen, maar wordt hij steeds onderbroken omdat hij moeite heeft met het lezen van nieuwe moeilijke woorden. Nog tijdens de les wordt hij voor een bagatel uit de klas gestuurd. Zelf weet ik niet goed waarom, maar ik loop de leerling achterna.

Hij vertelt me (met lichte tranen in zijn ogen) dat hij veel moeite heeft met deze leerkracht. Hij haalt wel goede punten, maar tijdens de les kan hij niets goed doen.



We trekken naar de directeur, want daar moeten alle buitengegooide leerlingen zich aanmelden. Ik leg de situatie uit en hij gelooft me. De directeur gaat naar de klas en roept de leerkracht even bij hem. We gaan terug onze plaats innemen en Brayn houdt zich rustig. Het gesprek tussen de leerkracht en de directeur duurt de rest van het lesuur en wanneer de bel gaat, passeren we de leerkracht. Weer werpt hij een denigrerende blik naar Brayn.

Donderdag tenslotte laat ik me lekker uitslapen. Ik ben nog 2 dagen alleen thuis, want Stephane en Gitte komen pas vrijdagavond terug van hun trip. Ik werk nog een paar taken af en begin stilletjes op te ruimen, zodat we vrijdagavond en zaterdagvoormiddag rustig alles kunnen opruimen zonder gehaast te zijn.

Nog 2 berichtjes zal ik achterlaten, vrijdag en zaterdag. Vers van de pers dus! Bijna ben ik terug in België. Ik kan amper wachten :).

vrijdag 16 mei 2008

14 mei: Brownsberg (DEEL 3)

Dag lieve mensjes!!
Mijn blog is bijna ten einde, want de laatste week zal ik enkel voor school werken en zal er niet veel meer te beleven vallen. Daarom doe ik de volgende oproep:
Laat voor die laatste keren nog eens massaal reacties achter. Vermeld er wel jullie naam bij, zodat ik weet wie ik in gedachten moet bedanken awa! Je kan me bijvoorbeeld vertellen wat je van mijn avonturen, of je kan mijn blog ook becommentariëren.

Maar soit, ik zat dus in Brownsberg.


Die ochtend (in de krantenwinkel: Humo Humo Humo) ontwaakte ik uit mijn zalig bed en stapte naar het ontbijt. Voor zij die mijn blog goed lezen, weten dat ik in een hangmat in slaap was gevallen. Alleen waren de oerwoudgeluiden en de gigantische muggen toch geen optie voor de hele nacht door te brengen.







Na het ontbijt maken we ons klaar voor een trip op een bootje door het Brokopondomeer. We gaan vissen op de schrik van de visjes: de piranha. We proberen en proberen, maar enkel de bootsman en 1 Nederlandse stagiair slaagt erin een piranha te vangen. Maar eens gevist, moeten ze meteen gedood worden, en wel op de volgende manier:






-Ofwel sla je ze met een mes op de achterkant van hun hoofd. Daar zit hun zwakke plek.
-Ofwel steek je je mes in het oog van de piranha, steek je het er helemaal door en begin je te draaien met je mes zodat je het mes tegen het bot hoort schrapen en de hersenen tot moes worden gereduceerd.

Ik heb ze allebei gezien, en vooral die laatste deed me wel even kippevel bezorgen. Van die eerste heb ik een foto kunnen trekken.

Daarna keren we terug naar Stone Island en houden we het nog een uurtje rustig. Ik lees nog wat in mijn boek (wat is het toch spannend!!!). Rond 14u vertrekken we terug naar Paramaribo. Onderweg zien we nog 2 dode miereneters (de geur van ontbindende dieren is niet te harden) en een fel gekleurde ratelslang op zijn dooie gemak de weg oversteken. Mooie, maar vreemde dieren die slangen.

We komen thuis en besluiten Chinees te bestellen. We eten en vallen kort daarna in slaap. Alleen word ik wakker met de ontdekking dat ik een zandvlo in mijn teen heb. Ik haal hem (en het zakje vol met eieeren) er met een pincet uit en ontsmet het wonde meerdere keren. Daarna kan ik terug gerust gaan slapen.