12 mei begin ik aan mijn (voorlopig) laatste trip tijdens mijn buitenlandse stage: Brownsberg. Dit zou het toppunt moeten worden van mijn verblijf in Suriname.
We vertrekken weer 's ochtendsvroeg naar Brownsberg om er rond 11u aan te komen. Daar laden we snel uit en vertrekken we al snel op pad. Na een tocht van een dikke 2u komen we aan bij de eerste watervallen, de Irenevallen (genaamd naar de dochter van de Nederlandse koningin Juliana). Het deed deugd om onder deze waterval afkoeling te zoeken. Ook kon je gewoon drinken van het water. Lekker fris bronwater, da's al wat anders dan Spa-water of het bekende Chirowater, Louise.
We klauteren terug omhoog tussen de prachtige natuur van Brownsberg om naar de tweede watervallen af te dalen: de Leovallen. Deze zijn iets minder spectaculair, maar daar hebben we een toevallige ontmoeting met een Viper, een gifslang met zenuwgif. De gids wou in een grot kijken, maar trekt net op tijd zijn hand weg en springt in 1 sprong 2 meter achteruit. Een huppelende Surinamer is wel even grappig, maar de slang is wel een prachtig exemplaar.
Daarna kleuteren we terug omhoog naar de verblijfplaats, waar we lekker eten. Het begint te regenen, waardoor we in onze hut moeten blijven. Maar daar ontdekken we een hilarisch amateuristische bar met kerstlichtjes en passende muziek. We drinken en spelen kaartspelletjes met de Surinamers. Daarnaast gaan we ook even op tarantulajacht, maar we spotten er slechts eentje, goed verscholen in het dak van een hut.Ik ga lekker slapen op mijn bed (2 dunne matrassen op elkaar maakt een dikke matras) en lees nog wat in mijn boek: "Uit naam van al de mijnen" van Martin Gray. Het waargebeurde verhaal gaat over het leven van een jongeman in de getto's van Warschau die meerdere keren aan de dood ontsnapt.
